Updates from santhoshguru RSS
-
03:33:41 am on December 29, 2008 |
இப்பல்லாம் “எப்படி இருந்த நான் இப்படி ஆயிட்டேன்” வசனம் அடிக்கடி மனசுல ஒடுது
-
03:30:27 am on December 29, 2008 |
அபியும் நானும் படம் பார்த்தேன். முதல் பாதி கொஞ்சம் புதுமையாகவும் நகைச்சுவையாகவும் இருந்துச்சு. இரண்டாம் பாதி ரொம்ப மோசம் இல்லை என்றாலும், எதோ கொஞ்சம் செயற்கையாக இருந்தமாதிரி ஒரு எண்ணம். கண்டிப்பாக ஒருமுறை பார்க்கலாம்
-
04:09:45 am on December 1, 2008 |
சமீபத்தில் படித்தில் என்னை மிகவும் கவர்ந்த கவிதை:
- “In Germany, they came first for the Communists, And I didn’t speak up because I wasn’t a Communist;
- And then they came for the trade unionists, And I didn’t speak up because I wasn’t a trade unionist;
- And then they came for the Jews, And I didn’t speak up because I wasn’t a Jew;
- And then . . . they came for me . . . And by that time there was no one left to speak up.”
-
12:52:21 am on November 25, 2008 |
இப்போதெல்லாம் ஆங்கில படத்தில் தமிழ் (அல்லது இந்தி) பாடல்கள் வருவது சகஜம். காட்டாக Inside Manஐ சொல்லாம், வாரணம் ஆயிரம் படத்தையும் சொல்லலாம். என்ன ஒரு honest, bottom of the heart படம் இது. படத்தில் வந்ததோ “மேஜர்” சூர்யாவின் 33 வயது வரை நடந்த கதை தான். அதற்கு மேல் அவர் என்ன செய்திருப்பார். ஒரு நாள் துயிலெழுகிறார், அவர் மனைவி திவ்யா தமிழில் “Honey, its been 4 years, since we had fallen in love” என்று சொல்ல “மேஜர்” சூர்யா சூட்சுமமாக புன்னகைத்துகொண்டே பல் விளக்குகிறார். அவர் பல் விளக்கி துப்பும் நுரையினையும், பிரஷை கழுவுவதையும் க்ளோசப் ஷாட் ஒன்றில் காட்டுகிறார்கள் (ஏனென்று கேட்காதீர்கள், Batman போல இமாலயம் சென்று தில்லி திரும்பிய சூர்யா, பப்லூ குழுவுடன் சண்டை போடும் போது ஒருவருடைய மணிக்கட்டை தக்காளி நறுக்குவதுபோல நறுக்கும் honest, bottom of the heart காட்சியில், துண்டாகும் கையை காட்டுகிறார்கள். அது ஏன் என்று முதலில் கேளுங்க).
சூட்சும சிரிப்புக்கு அர்த்தத்தை திவ்யா கேட்டுக்கும் போது, மேஜர் சிரித்துக்கொண்டே, தன்னுடைய துப்பாக்கி சுடும் திறனை பாராட்டி ஒலிம்பிக்கில் கலந்துகொள்ள இந்திய அரசாங்கம் அழைத்திருக்கிறது என்கிறார். உடனே ஒரு பாட்டு. அந்த பாட்டின் போது ஐந்து தங்கப்பதக்கங்களை வெல்கிறார். பாட்டு ஒரு நாற்பது நொடிகள் நிற்கிறது. அனைவரும் வாழ்த்துகிறார்கள் (மறந்தும் வாழ்த்துக்கள் என்று சொல்ல மாட்டார்கள், congrats man, cool dude, you made us proud என்று தான் சொல்வார்கள்). மேஜர் சூர்யாவின் குரல் “டாட். இதுக்கும் நீங்க தான் காரணம். சின்ன வயசுல ஒரு நாள் சோர்ந்து ஒக்காந்திருந்தேன். நீங்க தான் வந்து என் கிட்ட, “Kiddo ! Go out. Get some fresh mangoes” சொல்லி, என்னை ஊக்குவிச்சிங்க. அது தான் காரணம். ஐ லவ் யூ டாடி”
அப்புறம் ஆங்கிலத்தில எழுதுன ஒரு கவிதைய, தமிழில் honestஆ, bottom of the heartல மாற்றம் செய்து திரையில் காட்டுகிறார்கள்.
(படம் இதோடு முடிந்து விடாது. இதற்கு தொடர்ச்சியாக “பூரண பொற்குடம்” என்று இன்னோரு படம் எடுப்பார். அதில் மேஜர் சூர்யாவின் மகன் வளர்ந்து, ஆஸ்கர் விருது, நொபேல் விருது, ஞானபீட விருது, சாகித்திய அகாதெமி விருது எல்லாம் பெறுவார். அப்பா சூர்யாவை மிஞ்சி “சிக்ஸ்டீன் பேக்” எல்லாம் போடுவார். பார்த்து நாமும் காசை கரியாக்குவோம்)
-
10:45:04 am on September 20, 2008 |
சில நேரங்களில், இந்த வசனம் எனக்குள் background process போல ஒடிக்கொண்டே இருக்கிறது. அந்த வசனத்தோடு, அதை அழுதுகொண்டே சொல்லும் மொஹம்மத்தின் முகம் நினைவில் வந்தால் ஏதோ என்னை வாட்டுகிறது.
Our teacher says that God loves the blind more because they can’t see. But I told him if it was so, He would not make us blind so that we can’t see Him. He answered “God is not visible. He is everywhere. You can feel Him. You see Him through your fingertips.” / Now I reach out everywhere for God till the day my hands touch Him and tell Him everything, even all the secrets in my hear
-
10:29:06 am on September 20, 2008 |
”காந்திக்கு பிந்தைய இந்தியா” (India after Gandhi) என்ற ஆங்கிலப் புத்தகம் கடந்த சில நாட்களாக என்னைக் கட்டிப்போட்டு வைத்திருக்கிறது. ராமச்சந்திர குஹாவின் (Ramachandra Guha) எழுத்து நடையும், வரலாற்று அறிவும் வியக்க வைக்கிறது.
வரலாற்றினை இவ்வளவு அழகாகவும், எளிமையாகவும் அதே நேரம் அதன் விறுவிறுப்பு குறையாமல் வாசிக்கும் அனுபவம், சிலிர்ப்பூட்டுகின்றது. நம் பள்ளி பாடதிட்டத்தில் இதைப்போல வரலாறு கற்பிக்கப்பட்டிருந்தால், எவ்வளவு சிறப்பாக இருந்திருக்கும்.
-
08:06:07 am on September 15, 2008 |
பாரதி, கீழ்சாதி எனக்கூறப்படும் மக்களுக்கு ஏன் பூணூல் அணிவித்தார். தன்னுடைய பூணூலையும் தன் கொள்கை ஒத்த பார்ப்பனர்களின் பூணூலை அறுத்து அல்லவா எறிந்துருக்க வேண்டும்.
-
01:26:06 am on September 12, 2008 |
சிரியானா என்ற திரைப்படம் பார்த்தேன். புனைவிலி (non-fiction) என்றுமே புனைவைவிட திகிலானது, ஆச்சரியமளிக்க கூடியது என்பதை அழுத்தமாக உணர்த்திய படம். அரபு நாடுகளின் எண்ணை வளத்திற்காக, மேலை நாடுகளின் நிறுவனங்கள் செய்யும் மோசடியினையும், அதன் விளைவுகளையும் அருமையாக எடுத்துரைக்கும் படம்.
-
01:18:13 am on September 12, 2008 |
டிவிட்டரில் தமிழில் எழுதுவது கொஞ்சம் நெரிக்கிறது. என் திட்டம்: ஆங்கில குறுஞ்செய்திகளுக்கு ட்விட்டர், மிகச்சிறிய தமிழ் கு.செ க்கும் ட்விட்டர், சற்றே பெரிய ஆனால் தனி வலைப்பதிவிட முடியாத செய்திகளுக்கு உளறல்.
-
01:18:45 pm on September 9, 2008 |
2 Days in Paris என்ற படத்தினை பார்த்தேன். Before Sunrise மற்றும் Before Sunsetல் என்னை மயக்கிய ஜூலி டெல்ப்பி , இதை நடித்து இயக்கியுள்ளார். உறவுகளைப் பற்றியும் அதில் நம்முடைய விழுமியங்களான நேர்மை மற்றும் ஒழுக்கம் பற்றியும் சிந்திக்க வைக்கும் ஒரு காதல் கதை. அதை நகைச்சுவையோடு தந்துள்ளார்.
இரான் மற்றும் ஃப்ரெஞ்சு மக்களுக்கு மட்டும் மூளை வேறு மாதிரி வேலை செய்யுமா என்ன. இப்படி எல்லாம் எப்படி சிந்திக்க தோன்றுகிறது, படம் எடுக்க முடிகிறது.
ரோஜர் எபர்ட்டின் விமர்சனத்தில் அவர் ஜூலி பற்றி எழுதியது, என்னை மிகவும் கவர்ந்தது:
Julie Delpy starred, directed, wrote, edited, co-produced, composed the score and sang a song. When a women takes that many jobs, we slap her down for vanity. When a man does, we call him the new Orson Welles.
-
07:39:55 am on July 9, 2008 |
கேரமல் (Caramel) படம் பிட்டாரண்ட்ல ஏறக்கிகிட்டு இருக்கேன்
-
07:37:56 am on July 9, 2008 |
தசாவதாரம் பற்றி எழுதாத இந்த ஜந்துவை “உளறல்”க்குள் அனுமதித்த ரவிக்கு நன்றி. “உளறல்” சும்மா கலக்கலாகீதுபா