இப்போதெல்லாம் …

இப்போதெல்லாம் ஆங்கில படத்தில் தமிழ் (அல்லது இந்தி) பாடல்கள் வருவது சகஜம். காட்டாக Inside Manஐ சொல்லாம், வாரணம் ஆயிரம் படத்தையும் சொல்லலாம். என்ன ஒரு honest, bottom of the heart படம் இது. படத்தில் வந்ததோ “மேஜர்” சூர்யாவின் 33 வயது வரை நடந்த கதை தான். அதற்கு மேல் அவர் என்ன செய்திருப்பார். ஒரு நாள் துயிலெழுகிறார், அவர் மனைவி திவ்யா தமிழில் “Honey, its been 4 years, since we had fallen in love” என்று சொல்ல “மேஜர்” சூர்யா சூட்சுமமாக புன்னகைத்துகொண்டே பல் விளக்குகிறார். அவர் பல் விளக்கி துப்பும் நுரையினையும், பிரஷை கழுவுவதையும் க்ளோசப் ஷாட் ஒன்றில் காட்டுகிறார்கள் (ஏனென்று கேட்காதீர்கள், Batman போல இமாலயம் சென்று தில்லி திரும்பிய சூர்யா, பப்லூ குழுவுடன் சண்டை போடும் போது ஒருவருடைய மணிக்கட்டை தக்காளி நறுக்குவதுபோல நறுக்கும் honest, bottom of the heart காட்சியில், துண்டாகும் கையை காட்டுகிறார்கள். அது ஏன் என்று முதலில் கேளுங்க).

சூட்சும சிரிப்புக்கு அர்த்தத்தை திவ்யா கேட்டுக்கும் போது, மேஜர் சிரித்துக்கொண்டே, தன்னுடைய துப்பாக்கி சுடும் திறனை பாராட்டி ஒலிம்பிக்கில் கலந்துகொள்ள இந்திய அரசாங்கம் அழைத்திருக்கிறது என்கிறார். உடனே ஒரு பாட்டு. அந்த பாட்டின் போது ஐந்து தங்கப்பதக்கங்களை வெல்கிறார். பாட்டு ஒரு நாற்பது நொடிகள் நிற்கிறது. அனைவரும் வாழ்த்துகிறார்கள் (மறந்தும் வாழ்த்துக்கள் என்று சொல்ல மாட்டார்கள், congrats man, cool dude, you made us proud என்று தான் சொல்வார்கள்). மேஜர் சூர்யாவின் குரல் “டாட். இதுக்கும் நீங்க தான் காரணம். சின்ன வயசுல ஒரு நாள் சோர்ந்து ஒக்காந்திருந்தேன். நீங்க தான் வந்து என் கிட்ட, “Kiddo ! Go out. Get some fresh mangoes” சொல்லி, என்னை ஊக்குவிச்சிங்க. அது தான் காரணம். ஐ லவ் யூ டாடி”

அப்புறம் ஆங்கிலத்தில எழுதுன ஒரு கவிதைய, தமிழில் honestஆ, bottom of the heartல மாற்றம் செய்து திரையில் காட்டுகிறார்கள்.

(படம் இதோடு முடிந்து விடாது. இதற்கு தொடர்ச்சியாக “பூரண பொற்குடம்” என்று இன்னோரு படம் எடுப்பார். அதில் மேஜர் சூர்யாவின் மகன் வளர்ந்து, ஆஸ்கர் விருது, நொபேல் விருது, ஞானபீட விருது, சாகித்திய அகாதெமி விருது எல்லாம் பெறுவார். அப்பா சூர்யாவை மிஞ்சி “சிக்ஸ்டீன் பேக்” எல்லாம் போடுவார். பார்த்து நாமும் காசை கரியாக்குவோம்)